Mutluluk ve Acı

Size hayattan ne bekliyorsunuz diye sorsam ve bana mutlu olmayı, harika bir ailem ve sevdiğim bir işim olmasını yanıtını verseniz, bu yanıt o kadar beklenen ve sıradan bir yanıttır ki, gerçekten hiçbir şey ifade etmez.

Daha ilginç bir soru, çoğunluğun aklına gelmemiş olan soru şu olurdu: Hayatınızda hangi ıstırabı istersiniz? Ne için mücadele etmeye hazırsınız? Çünkü bu sorunun yanıtı yaşamlarımızın alacağı şekil konusunda çok daha önemli bir belirleyicidir.

İnsanlar kendi işlerini kurmak isterler. Ama risk almadan, belirsizliğe, art arda gelen başarısızlıklara, hemen hemen hiçbir şey kazanmayan bir işe inanılmaz saatler harcamaya razı olmadan başarılı bir girişimci olamazsınız.

Başarısızlığı belirleyen "Neyin tadını çıkarmak istiyorsun?" sorusu değildir, doğru soru "Hangi ıstıraba katlanmaya razısın?" sorusudur. Mutluluğa uzanan yol engebelidir ve utançla döşenmiştir.

Başarısızlık ve Öğrenme

Bir konuda ilerlemek binlerce küçük başarısızlık üzerine inşa edilir ve başarınızın cüssesi o şeyde ne kadar başarısız olduğunuza bağlıdır. Biri bir konuda sizden daha başarılı ise, muhtemelen sizden daha fazla başarısız olmuştur. Biri sizden daha kötüyse, muhtemelen sizin geçtiğiniz ıstıraplı öğrenim sürecinden geçmemiştir.

Başarısızlıktan kaçınmayı hayatımızın daha ileri bir aşamasında öğreniriz. Bunun epeycesi bir şeyi beceremediğimizde bizi cezalandıran ve katı bir tutumla bizi performansımızla değerlendiren eğitim sistemimizin ürünüdür. Bizi sürekli çarpıcı başarı hikayeleriyle bombardıman eder, içinde geçen saatlerin sözünü bile etmezler. Bir noktada çoğumuz başarısızlıktan korkmaya başlar ve içgüdüsel olarak kaçınır, önümüze ne konmuşsa, zaten neyi iyi yapıyorsak onu yapmaya devam ederiz.

Ancak gerçekten başarısız olmayı göze alabildiğimiz konularda gerçekten başarılı oluruz. Başarısız olmayı göze alamıyorsak başarılı da olamayız.

Değer Yargıları ve Kaygı

Başarısızlıktan bu kadar korkmamızın nedeni çoğunlukla değer yargılarımızdandır çünkü sürekli etrafa kendimizi sevdirmemiz gerekiyor standardıyla yaşarız bu yüzden sürekli kaygılı oluruz. Burada kontrol bizde olmadığı için başkalarının merhametine ve yargısına kalırız.

Seçim Paradoksu

Tüketici kültürü bizi her zaman daha fazlasını istemeye iter. Daha fazla para, daha fazla kadın, daha fazla ülke, daha fazla deneyim... Ama fazla her zaman iyi değildir aslında doğru olan bunun tam tersidir. Fırsatlar ve seçenekler üzerimize yağdığı zaman seçim paradoksu sıkıntısı çekeriz.

Yaşamak için iki yerden birini seçmeniz gerekirse ve birini seçerseniz, büyük ihtimalle doğru seçimi yaptığınız konusunda içiniz huzurludur ve güven duyarsınız. Kararınız sizi tatmin eder.

Yaşayacak yirmi sekiz yer arasından birini seçerseniz, seçim paradoksu "doğru" seçimi yaparak mutluluğunuzu azamiye çıkartıp çıkartmadığınızı sorguladığınız ıstıraplar, kuşkular, tahmin yürütmelerle yıllar geçireceğinizi söyler. Bu kaygı emin olmak, başarı ve kusursuzluk için duyulan bu arzu sizi mutsuz eder.